از الفـ  نمی دونم چرا اما همیشه خصوصیاتِ سیاسی ورهبریش بَرام پر رنگ تر بوده تا ویژگی های مرجعیتی و فقهی شون. از امام می گم، با کمی تاخیر ....این نوشته رو بذارید برای سالگرد رحلت سال آتی،والان نوشتنش روهم بذارید پای حساب شوق وانتظار...والبته امتحانات پایان ترم!

خیلی به این فکر می کنم که مکتب شیعه با این پشتوانه علمی ای که داره چطور نتونسته تو این 1400سال گذشته حکومتی بر پا کنه؟ ولوبالظاهر و نه با اجرای کامل...از طرف دیگه ایران روبه قدمت شاهنشاهی اَش می شناسند،2500سال سلطنت شاهنشاهی که به یکی لقب کبیر دادند وبه یکی لابد صغیر! شاید این طور به نظر بیاد که اگر این دوتا رو کنار هم بذاریم جرقه بزنن، ولی امام گذاشت ،حکومت شاهنشاهی هم جال وپلاسش رو جمع کرد ورفت آب هم از آب تکون نخورد!

امروز من به عنوان یک بچه شیعه،به عنوان یک مسلمان ایرانی(ایرانی مسلمان؟)کلّی صفا می کنم که در چنین کشوری زندگی می کنم، اسلامیک ریپابلیک ایران! بعد از 1400سال...تموم این افتخار رو مدیون آن مرد هستیم،ما شاید نخستین کشوری هستیم که تونستیم سیاست خارجی ،اقتصاد وفرهنگ حاکم بر کشورخودمون رو تا حدود زیادی «اسلامیزه» کنیم، تموم این افتخار رو مدیون آن مرد هستیم.